Conversation 3
                
นายปรีดาและนายประดิษฐ์กำลังพูดถึงเรื่องการสอนหนังสือ

ปรีดา คุณดิษฐ์ครับ เดี๋ยวนี้คุณสอนหนังสือที่โรงเรียนไหนครับ
ประดิษฐ์ ผมเริ่มสอนที่โรงเรียนสาทรราวสองเดือนแล้ว  โรงเรียนสาทรเป็นโรงเรียนเก่า กระดานดำ โต๊ะและเก้าอี้ก็เก่าทั้งนั้น  ดินสอ ยางลบ ปากกา หมึกและกระดาษก็มีไม่พอใช้  ผมจำได้ว่าวันแรกที่ผมสอนที่นั่น ผมต้องเสียเวลาจัดของต่างๆให้เป็นระเบียบ
ปรีดา ผมรู้สึกเสียใจด้วยครับ โรงเรียนที่ผมสอนเห็นจะดีักว่าโรงเรียนที่คุณสอนเพราะเป็นตึกใหม่และเรามีอุปกรณ์พร้อม นอกจากนั้นเรายังมีร้านขายหนังสือสำหรับนักเรียนด้วย มีตำราทุกชนิดที่เราใช้ในโรงเรียน มีสมุดสำหรับทำการบ้านและมีเครื่องเขียนหลายอย่าง
ประดิษฐ์ โรงเรียนคุณดีกว่าโรงเรียนผมมาก แล้วนักเรียนล่ะครับ
ปรีดา นักเรียนก็อย่างนั่นแหละครับ บางคนก็ขยันมาก บางคนก็ขี้เกียจ
ประดิษฐ์ เหมือนที่โรงเรียนผม นักเรียนบางคนชอบเล่นเท่านั้นไม่ชอบเรียน
ปรีดา ถ้าคุณมีเวลาบางวันมาเที่ยวที่โรงเรียนผมสิครับ ผมจะพาคุณไปดูแผนกต่างๆ
ประดิษฐ์ ขอบคุณครับ ผมจะโทรศัพท์ไปบอกคุณเมื่อผมมีเวลา  ผมเห็นว่าโรงเรียนทุกแห่งควรจะเหมือนโรงเรียนคุณ
ปรีดา ในชั้นเรียน คุณสอนอะไรบ้างครับ
ประดิษฐ์ ผมสอนการอ่าน การเขียนและเลขครับ
ปรีดา ก็เหมือนผมแต่ที่โรงเรียนเรามีการร้องเพลงอาทิตย์ละครั้งด้วย