15.A.                      

၁။ ဟံသာဝတီကမွန်တွေ စည်းလုံးကြတယ်။။

၂။ ရွှေဘိုက မြန်မာတွေကို ဦးအောင်ဇေယျ အုပ်ချုပ်တယ်။

၃။ ရွာကလူတွေ ဘုရားကို သွားကြမယ်။

၄။ မြန်မာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်းက တိုင်းရင်းသားတွေ ညီညွတ်တယ်။

၅။ မြစ်နှစ်သွယ်အကြားကရွာတွေ စီးပွားရေးကောင်းတယ်။

 

15.B. 

၁။ အလောင်းမင်းတရားက သူ့မြို့သူမြို့သားတွေကို ဦးစီးတယ်။

၂။ သူသည် သူ့အမည်သူ မေ့နေသည်။

၃။ မွန်တိုင်းရင်းသားတွေက သူတို့ပြည်နယ်ကို စည်းရုံးတယ်။

၄။ ကျွန်မက ကျမအမေကို ကန်တော့သည်။

၅။ မောင်မောင်သည် သူ့ရွာကို ပြန်သွားသည်။

 

15.C. 

၁။ ဘယ်သူမှ ဦးအောင်ဇေယျကို မမုန်းဘူး။

၂။ ဦးအောင်ဇေယျက ဘယ်အခါမှ မြစ်ကြီးနားကို မသွားဘူး။

၃။ သူ ဘယ်နိုင်ငံမှ မရောက်ဖူးဘူး။

၄။ ကျွန်တော်လာတာကို ဘယ်သူမှ မသိဘူး။

၅။ ကျွန်တော် ဘာစကားကိုမှ နားမလည်ဘူး။

 

15.D. 

၁။ အဲဒီတပ်ဖွဲ့တွေ ဟံသာဝတီကို တိုက်တယ်။

၂။ ဒီမြို့ကို မကြာခင် မြန်မာတပ်များက သိမ်းပိုက်မည်။

၃။ ထိုစကားကို ကျွန်တော် မပြောတတ်ပါ။

၄။ ဤရွာတွင် ရွာသူရွာသား ငါးထောင်ကျော်ရှိသည်။

၅။ ထိုရဲဘော်များ သတ္တိရှိသည်။

 

15.E. 

၁။ ဦးအောင်ဇေယျ ဦးစီးသဖြင့် မြန်မာတပ်ဖွဲ့များ ခုခံနိုင်သည်။

၂။ သူ မေးသဖြင့် ကျွန်တော် ဖြေသည်။

၃။ ထိုတပ်ဖွဲ့များ အကျအဆုံးများ၍ ပြေးရသည်။

၄။ မွန်စကားနားမလည်၍ ကျွန်တော် ထမင်းမစားနိုင်ပေ။

၅။ သူက သစ္စာခံခိုင်း၍ ကျွန်တော် သစ္စာခံသည်။

 

15.F. 

၁။ ထိုတပ်ဖွဲ့များသည် ဟံသာဝတီကို တိုက်ခိုက်သည်။

၂။ ဤမြို့ကို မကြာခင် မြန်မာတပ်များက သိမ်းပိုက်မည်။

၃။ ထိုစကားကို ကျွန်တော် မပြောတတ်ပါ။

၄။ ဤရွာတွင် ရွာသူရွာသား ငါးထောင်ကျော်ရှိသည်။

၅။ ထိုရဲဘော်များ သတ္တိရှိသည်။

 

15.G. 

၁။ အင်းဝပြည်ကြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်ကို အလောင်းဘုရား သိပါသည်။

၂။ တပ်ဖွဲ့များ ပုန်ကန်သည်ကို ဦးအောင်ဇေယျ မကြိုက်ပါ။

၃။ ကျွန်တော်မေးသည်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြေပါ။

၄။ ခင်ဗျားပြောသည်ကို နားမလည်ပါ။

၅။ ဦးအောင်ဇေယျ ဦးစီးသည်ကို ပြည်သူများ သဘောတူသည်။

 

15.H. 

၁။ အလောင်းမင်းတရားသည် မြို့တွင်းကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သည်။

၂။ မြန်မာနိုင်ငံတွင်းမှာ တိုင်းရင်းသားအမျိုးမျိုး နေသည်။

၃။ စားသောက်ဆိုင်တွင်းကို ဘီယာယူခွင့် မပြုပါ။

၄။ ဤမြို့တွင်းမှာ အလွယ်တကူ သွားလာနိုင်သည်။

၅။ အိမ်တွင်းမှာ သူတို့ ခြေငံစွာ ဆက်ဆံကြသည်။

 

15.I. 

တိုက်ခိုက်

လာရောက်တိုက်ခိုက်

ခံယူ

တည်ထောင်

ပေါ်ထွန်း

စတင်

ရောက်ရှိ

တွေ့ဆုံ

နီးကပ်

ရွေးချယ်

ဖွဲ့စည်း

ဖူးမြင်